به گزارش فریاد ارس، در دنیایی که نمایشِ دارایی و به رخ کشیدنِ طلا در فضای مجازی به یک عادت تبدیل شده، باید به یاد داشت که این‌ها نه «شان» است و نه «شهرت». شهرت واقعی در نگاه تاریخ، نه از روی درخشش زیورآلات طلا، که از درخششِ دست‌هایی که برای تسکینِ دردِ دیگران دراز شده، رقم می‌خورد.

ثروت واقعی، آن است که در سختیِ یک خانواده‌ی نیازمند، به شکلِ آرامش و پناه باشد؛ نه آنکه در نمایش‌های مجازی، شکافِ طبقاتی را عمیق‌تر کند. در نهایت، وقتی پرده‌ها فرو می‌افتند و ویترین‌های پر زرق‌وبرق از میان می‌روند، تنها چیزی که با ما همراه می‌شود، نه طلا و جواهر، که اثرِ مهربانی‌هایمان است.

آخر، همه ما در پایان، تنها با تکه‌ای کفن از این جهان کوچ می‌کنیم…

انتهای پیام/