بنده کارگری با تحصیلات عالی هستم. در شرایط فعلی و با توجه به وضعیت موجود، محل کارمان تعطیل شده و بیکار مانده‌ایم. ناچارم برای تأمین هزینه‌های زندگی و گذران امور خانواده، با سختی فراوان در مزارع سیر کار کنم.

در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تصریح شده که تحصیل تا پایان دوره دبیرستان باید رایگان باشد. این در حالی است که امسال به دلیل شرایط موجود، دانش‌آموزان به صورت حضوری در مدارس حضور نداشتند و آموزش‌ها عمدتاً از طریق فضای مجازی و شبکه شاد دنبال شده است.

با این وجود، هر روز از مدرسه فرزندم در شهرستان پارس آباد تماس می‌گیرند و اعلام می‌کنند که باید مبلغ دو میلیون و پانصد هزار تومان به مدرسه پرداخت کنیم.

این در حالی است که من در تأمین مخارج روزمره خانواده خود مانده‌ام و از سوی دیگر، دولت نیز اعلام کرده که مدارس حق دریافت اجباری هیچ‌گونه وجهی را ندارند.

نکته مهم اینجاست که این مسئله فقط مشکل شخص بنده نیست؛ بسیاری از اولیا و خانواده‌ها نیز نسبت به دریافت این مبالغ از سوی مدارس گلایه‌مند و شاکی هستند و این موضوع به یک مطالبه عمومی در میان خانواده‌ها تبدیل شده است.

از مسئولان مربوطه و رسانه‌ها تقاضا داریم در این خصوص شفاف‌سازی و اطلاع‌رسانی دقیق انجام دهند تا مشخص شود این مبالغ بر چه اساسی از خانواده‌ها مطالبه می‌شود و چرا با وجود تأکید بر رایگان بودن تحصیل، چنین فشار مالی‌ای به خانواده‌ها وارد می‌شود.