به گزارش فریاد ارس، در حالی که پروژه انتقال آب از سد عمارت و صدور مجوز ماده ۲۳ آن در روزهای اخیر به موضوعی خبری و رسانه‌ای تبدیل شده، آنچه در عمل دیده می‌شود بیشتر رقابت بر سر ثبت این اقدام در کارنامه افراد است تا حل یک بحران جدی.

در این میان، ابراهیم فهیمی نماینده پارس‌آباد و محمد خوش‌سیما نماینده گرمی هر یک تلاش کرده‌اند این مجوز را به‌عنوان نتیجه پیگیری‌های خود معرفی کنند؛ در حالی که از نگاه بسیاری از مردم، این مجوز تنها یک مرحله ابتدایی اداری است و هنوز هیچ اثر ملموسی در زندگی آن‌ها ایجاد نکرده است.

واقعیت این است که ماده ۲۳ نه آب تولید می‌کند و نه بحران را حل؛ تنها یک مجوز اولیه برای آغاز فرآیند اجرایی است. اما آنچه در میدان عمل دیده می‌شود، همچنان نبود اعتبار، نبود پیمانکار و نبود زمان‌بندی مشخص برای آغاز عملیات اجرایی است.

در چنین شرایطی، مردم مناطق درگیر کم‌آبی، بیش از آنکه شاهد رقابت‌های رسانه‌ای باشند، انتظار دارند مسئولان درباره اصل ماجرا پاسخگو باشند: پروژه چه زمانی آغاز می‌شود؟ حق‌آبه مناطق چگونه تأمین خواهد شد؟ و چرا با وجود سال‌ها مطالبه‌گری، هنوز وضعیت آب در برخی نقاط تغییری نکرده است؟

انتقاد اصلی افکار عمومی روشن است؛ به‌جای آنکه «چه کسی مجوز را گرفت» محور بحث باشد، باید «کی آب می‌رسد» به سؤال اصلی تبدیل شود. در غیر این صورت، این پروژه نیز در حد یک خبر باقی خواهد ماند، نه یک راه‌حل.

انتهای پیام/