رسانه‌ای که هر زمان به خواسته‌های غیرحرفه‌ای‌اش از سوی مدیر یا مسئول پاسخ داده نشود، به نام خبرنگار مردمی، بی‌محابا به انتشار شایعات، تخریب چهره‌ها و تشویش افکار عمومی روی می‌آورد.

به گزارش فریاد ارس، در روزگاری که رسانه باید زبان مردم و وجدان بیدار جامعه باشد، متأسفانه برخی با پوشیدن ردای خبرنگاری، از مسیر رسالت رسانه‌ای منحرف شده و در کسوت «باج‌نیوز» ظاهر شده‌ است؛ رسانه‌نمایی که نه برای کشف حقیقت، بلکه برای معامله با آن قلم می‌زند.

رسانه‌ای که هر زمان به خواسته‌های غیرحرفه‌ای‌اش از سوی مدیر یا مسئول پاسخ داده نشود، به نام خبرنگار مردمی، بی‌محابا به انتشار شایعات، تخریب چهره‌ها، دروغ‌پردازی و تشویش افکار عمومی روی می‌آورد.

این روزها برخی از این باج‌نیوزها، با نیت نفوذ به مجموعه هایی همچون شرکت پارس و مغان، تمام توان خود را برای دستکاری فضای رسانه‌ای و فشار بر مدیران مجموعه به کار گرفته‌اند. آنان با حربه «رسانه‌هراسی» تلاش می‌کنند مدیران را وادار به عقب‌نشینی کنند و مسیر انحرافی خود را هموار سازند.

اما پرسش مهم اینجاست: آیا رسالت رسانه در گرو امتیازگیری است؟ آیا تهدید مدیرانی که بر اصول اخلاقی و حرفه‌ای در مسئولیت‌شان ایستاده‌اند، نشان از قدرت رسانه است یا انحطاط آن؟

امروز بیش از هر زمان دیگر، نیازمند تمایز میان «رسانه واقعی» و «رسانه‌نماهای سودجو» هستیم. رسانه واقعی نقد می‌کند، افشا می‌کند، اما برای اصلاح. نه برای تسویه حساب شخصی، نه برای فشار به مدیران، و نه برای ارتزاق از لابی‌های ناسالم.

نکته قابل تأمل اینکه برخی باج‌نیوزها دقیقاً زمانی به سراغ تخریب می‌آیند که مدیری حاضر نیست ارزش‌های مجموعه یا شرکت را فدای منافع شخصی یا مالی کند. اینگونه باج نیوزهای فرصت‌طلب، تلاش دارند با استفاده از کلید واژه هایی چون «رسانه مردمی – صدای کارگران» چهره مدیر و یا مسئول را در فضای مجازی و افکار عمومی مخدوش سازند.

این یک هشدار جدی است. اگر سکوت ادامه یابد، اگر جامعه رسانه‌ای مرز خود را با این پدیده‌ها روشن نسازد، و اگر نهادهای ناظر با جدیت برخورد نکنند، بزودی «حقیقت» در محاصره دروغ‌های سفارشی دفن خواهد شد و جای «رسانه» را باج‌نیوزها، باندهای فشار و تحریف و تخریب خواهد گرفت.

اکنون زمان آن رسیده که مسئولان و هم رسانه‌های پاک‌دست در یک جبهه مشترک بایستند؛ برای بازپس‌گیری اعتبار رسانه، برای حفظ شأن و جایگاه خبرنگاری، و برای پایان دادن به دوران گروگان‌گیری رسانه‌ای.

آخر این مطلب را با این ضرب المثل ترکی به پایان می رسانیم که درد برخی جماعت خبرنگار «دین داواسی دیر، اون داواسی دیر». که غیر این بود، حکم هیچ مشاوری ملغی نمی شد!

انتهای پیام/

  • نویسنده : مرتضی بری