به گزارش فریاد ارس، برگزاری نشست‌های خبری، فرصتی برای تعامل مسئولان با افکار عمومی و پاسخگویی به چالش‌های موجود است. اما رویداد اخیر مدیریت منطقه آزاد اردبیل-بیله‌سوار، به جای آنکه فضای تفاهم و شفافیت را تقویت کند، پرسش‌های جدی را در میان اهالی رسانه استان ایجاد کرده است.

در شرایطی که دستگاه‌های نظارتی و اجرایی استان، نقدهای صریحی را نسبت به عملکرد منطقه آزاد مطرح کرده‌اند، نحوه دعوت از خبرنگاران برای این نشست امروز، شائبه‌ی «انتخاب گزینشی» و «مدیریت فضای رسانه‌ای» را تقویت کرده است.

سفر اخیر استاندار محترم اردبیل به بیله‌سوار و تأکید ایشان بر پایان دوران «وعده‌های ویترینی» و لزومِ عبور از «درجا زدن‌های مفرط»، نشان‌دهنده انتظاراتِ به‌جایِ مردم و مسئولان از مدیریت منطقه آزاد است. در چنین وضعیتی، انتظار می‌رفت که نشست خبری اخیر، فرصتی برای ارائه گزارش‌های واقعی و شنیدن نقدهای کارشناسی باشد. با این حال، نحوه اطلاع‌رسانی و دعوت از مدعوین، به گونه‌ای بود که گلایه‌های بسیاری را به همراه داشت.

گزارش‌های رسیده حاکی از آن است که روند دعوت از خبرنگاران، نه از طریق مجاریِ عمومی و رسمی، بلکه توسط یک پایگاه خبری نوپا (با سابقه فعالیت کمتر از دو سال) هدایت شده است. این رویکرد، منجر به دعوتِ اتوبوسی از برخی افراد و رسانه‌های مرکز استان شده که شناخت کافی از ظرفیت‌ها، مشکلات و تاریخچه پیگیری‌های پروژه منطقه آزاد در شهرستان بیله‌سوار ندارند.

نکته قابل تأمل اینجاست که در این لیستِ گزینشی، جای خالی رسانه‌های محلی و خبرنگاران پیشکسوتِ مغان که سال‌هاست برای تحقق منطقه آزاد بیله سوار در خط مقدم پیگیری و مطالبه‌گری بوده‌اند، به‌شدت احساس می‌شود. فعالان رسانه‌ای مغان، همان کسانی هستند که در پیچ‌وخم‌های سیاسی، با نقدها و پیگیری‌های مستمر، مانع از انحراف این منطقه شده و با دلسوزی، صدایِ توسعه‌ی منطقه بوده‌اند.

نادیده گرفتنِ رسانه ها و خبرنگاران بومی، آن هم در منطقه که ماهیتِ آن با سرنوشتِ شهرستان بیله‌سوار گره خورده، چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟ آیا مدیریتِ منطقه آزاد به دنبال «پاسخگویی» است یا «فضاسازی تبلیغاتی»؟

ضمن احترام به رسانه های مجوزدار و خبرنگاران باسابقه در این نشست، از مدیریت محترم منطقه آزاد اردبیل-بیله‌سوار انتظار می‌رود این موضوع را شفاف سازی کنند که معیار انتخاب برای دعوت از این خبرنگاران چه بوده و چرا از ظرفیت رسانه‌های رسمی و بومی مغان استفاده نشده است؟ و اینکه لیست نهایی این افراد به تفکیک رسانه‌ها و سوابق خبری آن‌ها چه بوده و چرا توازن رسانه‌ای رعایت نشده است؟

امید است مدیریت منطقه آزاد، با بازنگری در سیاست‌های ارتباطی خود، به جایِ اتکا به نشست‌های نمایشی، آغوشِ خود را برای نقدِ دلسوزانه و مطالبه‌گریِ خبرنگارانِ بومی که در توسعه این منطقه ذی‌نفع و دغدغه‌مند هستند، باز کند.

انتهای پیام/