به گزارش فریاد ارس، نارضایتی کشاورزان گندمکار پارس‌آبادی به دلیل تأخیر در دریافت مطالبات خود از دولت، در حالی که حدود دو ماه از تحویل گندم‌هایشان می‌گذرد، موضوعی جدی است که می‌تواند تأثیرات گسترده‌ای بر اقتصاد کشاورزی و اعتماد عمومی به دولت داشته باشد.

دشت مغان یکی از مهم‌ترین مناطق کشاورزی کشور به شمار می‌رود و نقش کلیدی در تولید گندم کشور دارد. پارس آبادمغان به عنوان یکی از قطب‌های اصلی تولید گندم در ایران، نقش مهمی در تأمین امنیت غذایی کشور ایفا می‌کند. این مسئله از چند منظر قابل تحلیل است.

پارسال دولت، پول گندم کشاورزان را در دو مرحله پرداخت کرد. مرحله‌ی اول حدود ۲٠ روز پس از تحویل گندم انجام شد که طی آن تقریباً ۵٠ درصد از مطالبات پرداخت شد و ۵٠ درصد باقی‌مانده پس از حدود دو ماه در اواخر مهرماه واریز شد.

امسال اما با گذشت حدود دو ماه از تحویل گندم، هنوز کشاورزان پارس آبادی مبلغی دریافت نکرده اند هر چند به گفته غلامرضا نوری، وزیر جهاد کشاورزی تا روز یکشنبه ۲۲ تیرماه ۱۴۰۴ مطالبات تمامی گندم کاران مناطق گرمسیر پرداخت و بخش مهمی از مطالبات گندم کاران مناطق سردسیر هم در حال پرداخت است، اما این صحبت های وزیر در حد حرف باقی مانده است.

عدم پرداخت مطالب گندم کاران باعث شده بسیاری از کشاورزان برای تأمین هزینه‌های کشت و برداشت به وام‌های بانکی یا قرض از سایر منابع متوسل می‌شوند و این مساله می‌تواند موجب افزایش بدهی‌ها و فشار مالی بر آنها شود.

همچنین عدم دریافت به موقع و کافی مطالبات می‌تواند انگیزه کشاورزان را برای ادامه کشت گندم کاهش دهد و آنها را به سمت کشت محصولات دیگر سوق دهد.

کشاورزان انتظار دارند زمانی که کالایی برای فروش تحویل می دهند در کمترین زمان ممکن پرداخت مطالبات انجام شود زیرا اکثر کشاورزان بدهی بانکی و یا تعهداتی به بازار دارند که اگر نتوانند بدهی خود را به موقع واریز کنند با جریمه دیرکرد مواجه می شوند.

انتهای پیام/